Destpêk Hişmendî (conscious), yek ji têgehên bingehîn ên felsefe û derûnnasiyê (psychology) ye ku di sedsalên borî de bûye mijara lêkolîn û nîqaşên berfireh. Di hêla herî sade de, hişmendî weke rewşa haydariya (awareness) takekesî ji hawîrdora xwe, ji hest û hizrên xwe û ji rûdanên hundurê hiş (mind) tê pênasekirin. Mirov çawa dizane ku ew hest dike, difikire û dijî? Ev pirsa bingehîn a felsefeya zihn û derûnî bûye û bersiva wê hêj jî ne bi tevahî eşkere ye. Pêşengê lêkolînên nûjen ên hişmendiyê, fîlozof René Descartes (1641) bi gotina xwe ya navdar "Cogito, ergo sum" — "Ez difikirim, ji ber vê yekê ez heme" — hişmendiyê weke bingeha hebûna takekesî danî. Piştî wî, gelek fîlozof û zanyar mîna John Locke, William James û David Chalmers di pênasekirin û şîrovandina hişmendiyê de rolên girîng lîstin. Di sedsala bîstê de, bi geşedana norozanistê (neuroscience) û derûnnasiya venasînî (cognitive psychology), hişmendî di çarçoweya zanistî de jî bûye mijarek lêkolînê. ...
Destpêk Binhişî (subconscious), têgehek girîng a derûnnasiyê (psychology) ye ku di navbera zanîna têkûz ango hayjêbûna hişmend (conscious awareness) û derhişiyê (unconscious) de cih digire. Di çarçoveya derûnnasî û felsefeyê de, binhişî weke asteke navîn a hiş(mind)î tê nîşandan: beşek ji pêvajoyên derûnî yên ku ne bi tevahî di zanînê de ne, lêbelê bi hêsanî dikarin bên vegihandê û bên zanîn. Têgeha binhişiyê ji hêla derûnkolîneriya klasîk (classical psychoanalysis) ve pêşve çû û di dema nûjen de di derûnnasiya venasînî (cognitive psychology) û norozanistê (neuroscience) de jî cihê xwe girt. Li gorî Freud (1915), binhişî beşek ji modela topografîk (topographic model) a hiş e û di navbera beşa pêş/berhişî (preconscious) û derhişiyê (unconscious) de ye. Naveroka binhişiyê, herçend di wê kêliyê de ne di zanînê de be jî, dikare bi hewildanek hêsan a baldariyê (voluntary attention) bê eşkerekirin. Ev taybetmendî binhişiyê ji derhişiya cuda dike, ji ber ku naveroka derhişiyê bi lez û bez...