Anomî ( anomie ), di vê serdema ku medyaya civakî ( social media ) jiyana me dorpêç kiriye de, çemk û têgeheke bingehîn e ku divê em fêm bikin û tê û pê bigihîjin. Bi kurtasî, anomî tê wateya parçebûyî û jihevketina norm û rêbazên civakî ( social norms ) û têkçûna têkiliyên di navbera mirovan de. Di encama vê rewşê de, mirov hesta xwebûn û nasnameyê ( identity ) û aîdiyetê ( belonging ) winda dikin û xwe ji civakê dûr dixin an dibînin. Di serdema dîjîtal a îro de, em weke mirovahiyê rastî veguherîneke radîkal ( radical transformation ) tên ku di dîrokê de mînakên wê pir kêm hatine dîtin. Cihana me êdî ne ew cihana berê ye ku hed û sînorên wê diyar bûn û mirov dikaribû bi hêsanî cihê xwe tê de bibîne. Îro, di nav pêlên bêdawî yên agahiyan de, rastî û nerastî, heqîqet û derew aloz û tevlihev bûne. Her roj, bi hezaran nûçe, wêne û vîdyo ji ekranên me diherikin û her yek ji wan hewl dide ku bala me bikişîne, hiş û mejiyê me dagir bike û nêrîn û perspektîfa me ya li ser cihanê veb...
Destpêk Derûn (psyche) û giyana (soul) mirov ne ser-bi-‘xwe’ ne; têkiliyên dilxwaz û hişmend her tim vediguherin raspardeyên derhişî (unconscious mandates) yên ku dikarin bibin çavkaniya nexweşiyê. Bi hişmendkirina (making conscious) û bi bercestekirina (embodiment) derhişiyê, cihanbîniya derûnî dibe pîvana kamilbûn û serkeftina derûnnasiyê (psychology). Ev raspardeyiya derhişî — hingê ku vediguhere hişmendiyê û berzkirina (sublimation) derûnê — di deqên hunerê de xwe dide der û bi vî awayî jîngeha derûn û giyanê geş dike. Desthilatdariya derûn(nas)iyê bi pêşketinên civakî, geşedanên aborî, cihanbîniya derûnî û giyanî, perwerde, zanist û bi taybetî bi veguherîna paşxaneya derhişiyê ve girêdayî ye; çemka şaristaniya derûnî û civakî hemû van veguherînan di xwebûniya xwe de li ‘xwe’ vedigire. Destpêka vê veguherînê bi hişmendiya derhişiyê tê teyisandin (verified): ew cihê şîndewsê (renewal) ye, warê ku helsûkewtên derûnê yên berteng berfereh dike. Ji ber qelsbûna derûna bindestan (t...