Brahîmê Alûcî براھیمێ ئالووجی

  Ziman ne tenê amûrek e ku em pê hev fêm dikin û têdigihêjin; ew avahiyek e ku em pê xwe û cihana xwe ava û saz dikin. Ji bo zanistên mirovî — û bi taybetî ji bo derûnnasiyê ku bi ramanên herî kûr ên hebûna mirov re mijûl dibe — ev rastî bêtir eşkere dibe. Gava ziman têgehên vê zanistê nikaribe di nav xwe de bicih bike, ew ziman ji beşek mezin a jiyana rewşenbîrî û derûnî ya gel dûr dikeve. Ji ber vê yekê ye ku dema meriv li ser mîrata Dr. EbdulSetar Taher Şerîf (1934, Kerkûk – 2008, Kerkûk) radiweste, meriv bi rastî li ser gavek dîrokî radiweste. Weke akademîsyen, nivîskar, rojnamevan û siyasetmedarekî kurdê Iraqê, wî di sala 1985an de, li Bexdayê, Qamûsî Derûnnasî (Ferhenga Derûnnasiyê ya bi Îngilîzî-Erebî-Kurdî) çap kir — ferhenga naskirî ya yekem a têgehên derûnnasiyê û ravekirina wan bi kurdî. Di wê demê de, dema ku çavkaniyên kurdî yên zanistî kêm bûn û derfetên weşanê hê zehmettir bûn, wî xebateke bingehîn pêşkêş kir: xelekek ku ziman û zanist bi hev ve girêda. Ferhenga ku...