Brahîmê Alûcî براھیمێ ئالووجی

(Acceptance and Commitment Therapy – ACT) Terapiya Pabendî û Pejirandinê (TPP) awayekî ji terapiya reftarî-venasînî – TRV (cognitive behavior therapy, CBT) ye. Li ser vê bingehê hatiye avakirin ku stratejiyên devkî yên bêbandor (ineffective verbal strategies) ên ji bo kontrolkirina raman û hestên mirov, bi rastî dibin sedema reftar û tevgerên pirsgirêkên (problem behaviors) bêpergal. Ev terapî alîkariya nexweş (clients) dike ku dev ji van stratejiyên sînordarker berdin û li şûna wan fikr û ramanên xwe yên dijwar (ku tenê wekî peyvên bi awayekî taybet li ba hev hatine rêzkirin têne fêmkirin) û hestên xwe tecrûbe bikin û wekî beşeke pêwist a jiyaneke hêjayî bijîn bipejirînin (acceptance). Dûv re nexweş nirx (values) û armancên jiyanê (life goals) yên xwe zelal dikin, li gorî wan fêr dibin ku guhertinên reftarî û tevgerî yên jiyanê xurt dikin pêk bînin, û awayên nû û nermtir (more flexible) yên ramankirin û bersivdana li hemberî zehmetiyan pêş dixin. TPP (di Îngilîzî de AC...

Bi Nêrîneke Derûnkolerî (Psychoanalytic Perspective) Destpêk Mirov çi ye? Ev pirs ji destpêka felsefeyê ve hizirmendan (ramanwer) mijûl kiriye. Derûnkolerî (psychoanalysis) jî vê pirsê bi awayekî din dipirse: mirov çawa dibe “ez”? Nasname (identity) ne tiştekî ji dayikbûnê ve amade ye. Ew di zaroktiyê de, di têkiliya bi kesên din (others) re, bi ziman û çandê re hêdî hêdî tê avakirin. Ji ber vê yekê nasname ne tenê bersiva pirsa “ez kî me?” ye, bersiva pirsa “ez çawa bûm ewê ku ez im?” e jî. Ez (Ego) û Avabûna Nasnameyê Freud (1923) di di Ezî û Nizmeziyê ( The Ego and the Id) de dibêje ku ez (ego) ji destpêkê ve ne tiştekî têkûz e. Ew ji şopên girêdanên berê ango barkirna vejena heyberan (object-cathexis) û ji nasnameyên xwewkdîtinên (identification) ku mirov bi kesên girîng ên jiyana xwe re çêdike, tê avakirin. Ez her dem di navbera sê hêzan de hevsengiyê diparêze: nihiçk û ajoyên derhişî (unconscious drives) yên Ew ango nizimezî (id), arezû û daxwazên cîhana derxweyî (derv...