Melankolî yek ji wan tabloyên herî bibandor ê
hunermendê navdar ê Norwêcî Edvard Munch e. Ev tablo di navbera salên
1891-1893an de hatiye çêkirin û îro yek ji giringtirîn nimûneyên tevgera hunerî
ya derbirîneriyê/ekspresyonîzmê tê hesibandin.
Munch vê
tabloyê bi çend veguhertoyan çêkiriye. Di her veguhertoyê de, mirovek (ku tê
zanîn hevalê wî Jappe Nilssen e) bi awayekî xemgîn û bi fikr û raman li qeraxa
deryayê rûniştiye. Ev tablo bi taybetî ji ber çîroka paşde ya wê girîng e:
Jappe Nilssen di wê demê de di nav êş û xemeke kûr a evîndariyê de bû. Ev rewşa
hevalê wî, bû sedema ku Munch vê tabloya bi bandor biafirîne.
Di tabloyê
de gelek elementên sembolîk hene:
- Zilam bi serê xwe yê di nav
destê xwe de, sembola êş û melankoliyê ye
- Qeraxa deryayê ya pêldar ku ber
bi asoyê ve dirêj dibe, rewşa derûnî ya nearam nîşan dide
- Heyva ku li ser avê tê dîtin,
hem weke semboleke romantîk hem jî weke nîşana tenêtiyê dikare bê
şîrovekirin
- Rengên tarî û atmosfera giştî
ya tabloyê, bi awayekî baş xemgîniya kesayetê radixe ber çavan
Cihê ku
tablo lê hatiye çêkirin, qeraxa Åsgårdstrandê ye ku ev der ji bo Munch cihekî
taybet bû. Munch ji sala 1889an û pê ve, hemû havînên xwe li vir derbas dikir û
gelek berhemên wî yên navdar li vir hatine afirandin. Atmosfera taybet a vê
herêmê, bi qeraxa xwe ya bêdawî û asîmanê xwe yê taybet, bandoreke mezin li ser
hunerê Munch kiriye.
Dema ku ev
tablo di sala 1891ê de li Pêşangeha Payîzê ya li Osloyê hat pêşandan, bû sedema
nîqaşên mezin. Christian Krohg ku hem hunermend hem jî rojnamevan bû, ev berhem
weke yekem tabloya Sembolîst a hunerê Norwêcî bi nav kir. Ev şîrove watedar bû,
ji ber ku nîşan dida ku hunerê Norwêcî êdî dikare xwe bigihîne asta tevgerên
hunerî yên Ewropayê.
Ji veguhertoyên
cuda yên vê tabloyê, a herî navdar a ku di salên 1892-93yan de hatiye çêkirin e
û îro li Galeriya Neteweyî ya Osloyê tê parastin. Her veguhertoyek bi
hûrgiliyên xwe yên biçûk ji hev cuda ne, lê hemû bi heman hestên kûr û bandor
hatine afirandin.
Ev tablo, ne
tenê weke berhemeke hunerî ya şexsî, lê di heman demê de weke belgeyeke civakî
û derûnî ya sedsala 19an jî tê dîtin. Munch bi vê tabloyê kariye êş û xemgîniya
mirovî bi awayekî gerdûnî vebike û bi rêya hunerê derbirîna hestên herî kûr ên
mirovî pêk bîne.
Comments
Post a Comment