Destpêk
Derûnşîkarî
an jî derûnkolerî (psychoanalysis) ji du beşan pêk tê: “psyche”ya Yewnanî bi
wateya derûn û “analysis” bi wateya dahûrîn û şîrovekirinê. Ew rêbaz û bîrdoziyeke
ku li kûrahiyên derûna mirov dinêre, derûnê şîrove dike û reftar û gotinên
mirov dixwîne. Armanca wê ew e ku girêkên derûnî (psychological complexes)
bibîne, fêm bike û çare bike. Ev girêk, mirov diêşînin, dibin asteng li pêşiya
pêşketin û geşbûna wî, carinan jî dibin kabûseke ku nahêle şev xew bikeve çavên
wî û roj bi derdora xwe re têkiliyê deyne. Derûnkolerî hewl dide wan girêk û birînên
derûnî jî bibîne ku takekes bi xwe nikare wan fêm bike.
Dîroka derûnkoleriyê
Derûnkolerî
di destpêka sedsala bîstan de ji aliyê Sigmund Freudê Awistiryayî ku bi eslê
xwe Cihû ye û xwendekarên wî ve hatiye damezrandin. Yekem rêxistina derûnkoleriyê
di sala 1902an de bi navê Civata Derûnkoleriyê hate damezrandin, paşê navê wê
bû Civata Derûnkolerên Viyanayê. Yekem kongreya navneteweyî ya derûnkoleriyê di
sala 1908an de li Salzburgê hate lidarxistin.
Di salên
1911 û 1913an de di nav civatê de dubendî çêbû. Carl Gustav Jung û Alfred Adler
ji zêdegaviyên Freud razî nebûn, ji ber ku wî seks kiribû navendî û her
tevgereke zarokan weke arezû û xwestekeke zayendî şirove dikir. Li beramberê
vê, wan girîngî da ezî (ego), têkiliyên civakî û derhişiya hevpar (collective
unconscious).
Herçend
Freud damezrîner û ramanwerê mezin ê vî warî ye jî îro piştî zêdetirî heştê
salan ji mirina wî, gelek ramanên wî ji bo dermanê derûnî nayên bikaranîn.
Xwendekar û pisporên piştî wî guhertin û pêşxistineke mezin anîne ser vî warî.
Hin ramanên wî hatine redkirin an şirovekirinên nû ji wan re hatine kirin.
Sedem an ew e ku ji bo her serdemî ne maqûl in an jî ew bi xwe rengvedana girêkên
derûnî yên Freud bûne.
Dîtinên cuda derbarê derûnkoleriyê
Piştî Freud,
xwendekar û hevalên wî dîtinên cuda hebûn derbarê mirov û derûnê. Ev yên jêrîn
yên herî girîng in:
- Derûnkoleriya takekesî
(individual psychology) – Alfred Adler (1870–1938)
- Derûnkoleriya dahûrîneyî
(analytical psychology) – Carl Gustav Jung (1875–1961)
- Trawmaya jidayikbûnê (birth
trauma) – Otto Rank (1884–1939)
- Yekkirina takekes û civakê –
Erich Fromm (1900–1980)
- Ewlehiya derûnî (psychological
security) – Karen Horney (1885–1952)
- Têkiliya di navbera takekesan
de (interpersonal relations) – Harry Stack Sullivan (1892–1945)
- Pevçûn û têkiliya dayik û zarokan
– Melanie Klein (1882–1960)
- Ezî û berevaniya ji pêdiviyên
bingehîn (ego and defense) – Anna Freud (1895–1982)
Li ser
zanistbûna derûnkoleriyê nakokiyeke mezin heye. Piraniya zanyarên derûnnasiyê
(psychology) wê weke zanistê nabînin, lê bandoreke mezin li ser navendên
zanistî, bi taybetî li ser derûnnasiyê, heye. Carinan ew ji jûreya dermanê
derdikeve û ji bo rexneya wêjeyî (literary criticism), dahûrînkirina fîliman,
mîtolojî û ramanên felsefî yên weke Marksîzm (Marxism), Darwînîzm (Darwinism) û
Freudîzm (Freudianism) tê bikaranîn.
Warên derûnkoleriyê
Derûnkolerî
bi hemû dibistanên xwe yên cuda di sê warî de dixebite:
- Rêyek e ji bo kûrbûna nav hişê
mirov.
- Rêyeke bi rêsa ye ji bo
famkirina derûnê.
- Ji bo çareserkirina pirsgirêkên
derûnî ye.
Şert û rêbazên derûnkoleriyê
Derûnkolerî
çend rêbazan bikar tîne ji bo dahûrînkirin û famkirina derûnê:
- Bibîranîna azad (free
association)
- Axaftin (talking)
- Berxwedan û begirî (resistance)
- Şîrovekirina xewnan (dream
interpretation)
- Raveкirin (interpretation)
Dema derûnkolerî
ji bo çareserkirina girêkên derûnî tê bikaranîn, divê ev şert werin dîtin:
- Bijîşk an dahûrînker di derûnkoleriyê
de xwedî şarezayiyeke baş be.
- Berî ku derûna kesekî dahûrîn
bike, divê dahûrînker bi xwe jî bikeve ber dahûrîna derûnî, da ku ji
pêkhateyên derhişiya (unconscious) xwe haydar be.
- Her rewş ne hewceyî
dermankirina bi derûnkoleriyê ye.
- Nexweş maf heye ku derbarê
pêvajoya dermankirinê de hin agahiyan bizane.
- Divê nexweş di rewşeke
bêhnvedana tekûz de be.
- Divê dahûrînker û dermanker bi
temamî baldariya xwe bide ser hêjayiyên reftarî û gotinî yên nexweş.
Encam
Derûnkolerî
ku di destpêka sedsala bîstan de ji aliyê Sigmund Freud ve hate damezrandin, di
dîroka zanistên mirovan de bandoreke mezin hiştiye. Herçend gelek ji ramanên
Freud piştî zêdetirî heştê salan ji mirina wî hatine redkirin an nûve kirin,
dibistanên piştî wî (Adler, Jung, Horney, Fromm, Klein û yên din) vî warî
berfireh kirine. Li ser zanistbûna derûnkoleriyê nakokî berdewam in, lê bandora
wê li ser derûnnasiyê, rexneya wêjeyî, dahûrînkirina fîliman û ramana felsefî
pir xuya ye.
Çavkanî
- https://zaniary.com/blog/61dd68fd8d75e
- https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_schools_of_psychoanalysis
- https://www.verywellmind.com/what-is-psychoanalysis-2795246

Comments